• فرمت‌های مایع استاندارد و حرارت‌دیده (مانند پاستوریزه)

• نسخه‌های پودری برای ماندگاری بیشتر و صادرات

• سیستم‌های ترکیبی که شیر شتر را با سایر پایه‌های لبنی مخلوط می‌کند 

این روند، مشابه تحول سایر دسته‌های محصولات است. مثلاً شیر جو دوسر در سطح جهانی نه به عنوان یک ماده خام، بلکه به عنوان یک پایه نوشیدنی فرآوری‌شده و مهندسی‌شده در نظر گرفته می شود که به طور خاص برای کاربرد در قهوه طراحی شده بود.

موقعیت ممتاز (لوکس) یک انتخاب نیست، یک ضرورت است

برخلاف شیر جو دوسر یا سویا، شیر شتر نمی‌تواند روی قیمت رقابت کند. تولید شیر شتر همچنان محدود است و هر شتر در مقایسه با گاوهای شیری، شیر بسیار کمتری می‌دهد. یک گاو می‌تواند روزانه چندین برابر یک شتر شیر تولید کند، و زیرساخت‌های پرورش شتر در مقیاس صنعتی در بیشتر مناطق هنوز توسعه نیافته است. این محدودیت ساختاری، شیر شتر را بطور جدی در بخش محصولات ممتاز (لوکس و گران‌قیمت) قرار می‌دهد.

در صنعت قهوه، این موضوع لزوماً یک نقطه ضعف نیست. قهوه تخصصی، قبلاً نشان داده که مصرف‌کنندگان حاضرند برای هر فنجان، ۳۰ تا ۱۰۰٪ بیشتر پول بدهند تا مواد اولیه متفاوت و تجربه‌های خاصی داشته باشند. اما موقعیت ممتاز، انتظارات را هم بالا می‌برد. محصول باید نه فقط تازگی و جدید بودن، بلکه کیفیت پایدار و ارزش مشخصی را هم ارائه دهد.

زنجیره‌های جهانی قهوه تحت استانداردسازی شدید عمل می‌کنند. متغییر بودن مواد اولیه، نبود ثبات در تأمین، و پیچیدگی فرآوری، همگی به موانع بحرانی تبدیل می‌شوند. به زبان ساده، شیری که ۹۵٪ مواقع عملکرد خوب داشته باشد، کافی نیست. در مقیاس بزرگ، شیر باید در هزاران شعبه، در ۱۰۰٪ مواقع ، عملکرد عالی داشته باشد.

فرآوری: مشکل اصلی و واقعی

اگر بخواهیم یک مانع اصلی را نام ببریم که آینده شیر شتر را در قهوه مشخص می‌کند، آن فرآوری است.

منابع علمی حوزه غذا بارها اشاره کرده‌اند که استانداردسازی شیر شتر به دلیل تفاوت در ترکیب پروتئینی و رفتار حرارتی، دشوارتر از شیر گاو است. این تفاوت‌ها روی همه چیز تأثیر می‌گذارد؛ از پاستوریزه کردن گرفته تا تشکیل کف.برای تولیدکنندگان، این موضوع رقابت را به زمین دیگری می‌کشاند. موفقیت دیگر کمتر به پرورش شتر بستگی دارد و بیشتر به موارد زیر وابسته است:

• کنترل فناورانه روی ساختار پروتئین

• استانداردسازی ویژگی‌های عملکردی

• توسعه فرمولاسیون‌های درجه‌یک مناسب باریستاها

به عبارت دیگر، فرصت فقط در تولید شیر نیست، بلکه در مهندسی کردن آن برای کاربردهای خاص است.

شیر شتر احتمالاً به یک شیر رایج و همگانی در قهوه تبدیل نخواهد شد. اگر حتی ۱ تا ۲ درصد از بازار جهانی قهوه تخصصی ، شیر شتر را در قالب‌های ممتاز یا تجربی به کار بگیرد. همین بخش می‌تواند بازار قابل توجه با حاشیه سود بالا باشد. و آنجا جایی است که فرصت واقعی نهفته است.جایی که ارزش محصول به ازای هر لیتر اهمیت دارد نه حجم (تولید انبوه) محصول.